คนตายยังอยู่ คนตายยังไม่ไปไหน
..........อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เป็นชื่อของบุคคลหนึ่งที่ได้ตำแหน่งนี้ไปโดยไม่ต้องคาดเดา เพราะชื่อเสียงที่เด่นที่สุดของเขาคือ "ผู้นำผู้โหดเหี้ยม" "ผู้นำแห่งการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์"จนอาจกลายเป็นสัญลักษณ์ของตัวแทนแห่งความชั่วร้ายที่ดำมืดของโลกใบนี้ แม้ว่าเขาจะตายไปแล้วกว่า70ปี แต่ความเกลียดชังยังคงไม่ตายตามเขาไป ยังคงอยู่ในใจของเหยื่อ รวมทั้งลูก หลานของเหยื่อที่ถูกกระทำ เหตุผลเหล่านี้ เป็นเหตุให้การกระทำต่างๆที่สื่อถึง Hitler กลายเป็นสิ่งต้องห้ามไปโดยปริยาย
..........ลมทะเลพัดพาความเกลียดชังไปทุกหนทุกแห่ง ถ่ายทอดไปยังแผ่นดินที่แม้แต่ Hitler ก็ไม่เคยได้ย่ำเท้าเดิน ถ้าใครไม่เกลียดเขาอาจกลายเป็นคนที่ไม่ทันยุคสมัยไปเลยก็เป็นได้ แม้ตรรกะหรือเหตุและผลของหลายๆท่านอาจบอกว่าไม่ได้เกลียด แต่ก็ยังไม่อาจรับได้ กับภาพของสัญลักษณ์ที่ใครๆก็ยึดว่าเป็นตัวแทนของเขาให้ลอยหน้าลอยตา โดยที่ไม่มีความเกลียดชังผสมอยู่
..........เหตุการณ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ เป็นชื่อเรียกที่ใช้ในเหตุการณ์ที่เขาได้ก่อขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเพราะความเป็นปัจเจกชน เหตุและผลต่างกัน แต่เหตุการณ์การฆ่ากันโดยยึด"เหตุผลของฉัน"ก็ไม่ได้ทำให้เหตุการณ์อื่นๆดูดีขึ้นมาได้เลย ไม่ว่าจะทำไปเพราะสถานการณ์บังคับ หรือความจำเป็นที่ต้องทำ ที่หลายๆประเทศใช้ตอบ ต่อญาติที่ผู้สูญเสีย ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ พร้อมกับคำพูด "ขอโทษ" ก็ตาม
.......... ยังคงมีเหตุการณ์เกิดขึ้นซ้ำๆในทำนองเดียวกันกับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่ไม่ถูกพูดถึง คนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้นำแห่งการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์คนอื่นๆได้หายไปตามกาลเวลา ถ้าหากมองจากฟากฟ้าความเกลียดชังที่มีก็คงเป็นเพียงพื้นที่เล็กๆเท่านั้น หรืออาจเป็นเพราะว่าเหยื่อของเหตุการณ์ไม่ได้มีความสามารถมากพอ-ที่จะกระจายความเกลียดชังเหล่านั้น ให้ได้ดั่งที่ Hitler ทำเอาไว้
.........."ฉันเกลียดได้มากกว่าที่เธอรู้เสียอีก" แค้นมาก อยากฆ่าให้ตาย ทุกคนที่ได้ฟังเรื่องของฉันต้องรู้สึกอย่างฉันสิ ถ้าเธอไม่รู้สึกเหมือนฉัน ฉันจะไม่คุยกับเธออีกเพราะเธอ..."ไม่เข้าใจฉัน"
.......... ถ้าเขารู้ว่าเราเกลียดอะไร คนที่เกลียดเรา เขาจะรอคอยเวลา และโอกาสที่จะนำพาสิ่งที่เราเกลียดมามอบให้เราทุกเมื่อ การที่ Hitler ยังคงเป็นจุดสำคัญของความรู้สึก ยิ่งย้ำถึง Hitler เขาจะยิ่งสำคัญมากขึ้น ก้อนหินที่อยู่ในกล่องของขวัญที่ห่อหุ้มไว้อย่างดี ย่อมอยากเปิดดู แต่ถ้าวางก้อนหินไว้เพียงลำพัง ย่อมไม่น่าสนใจ มันอาจไม่ดีสักเท่าไหร่ในเรื่องของบทเรียนถ้าหากเราลืมมัน แต่คงไม่มีประโยชย์อันใดถ้าเรายังคงทุกข์กับมัน
....
อาจจะดูไม่จบไม่สิ้น เหมือนมีทางออกเพียงแค่ต้องจดจำเขาคือผู้ชั่วร้าย ห้ามแสดงออกถึงเขา ชื่นชม หรือยินดีใดๆทั้งสิ้น แล้วก็รอคอยวันเวลาที่ยาวนานค่อยๆเลือนเขาไปอย่างน้อยก็ในอีก100ปีข้างหน้า เกลียดคนที่ตายไป ก็คงมีแต่คนที่ยังอยู่ที่ต้องจดจำเขาอยู่เรื่อยไป
..................................................คนตายยังอยู่ คนตายยังไม่ไปไหน..........................................................
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น